|
Hallo Szpicbródka
... to muzyczny spektakl w stylu retro, który Ełcki Teatr Tańca - jako pierwszy w kraju - podjął się przenieść na scenę teatralną, tworząc absolutnie cudowny klimat lat 20
... to największa ełcka realizacja muzyczna, kierowana do wszystkich pokoleń widzów, grana na żywo przez 6 muzyków, wspierana przez 18 osobową grupę wokalną, oraz 22 tancerzy i aktorów
... to barwne, bogate kostiumowo, roztańczone widowisko, oparte na przedwojennych i powojennych szlagierach, które umieszczone w konkretnych sytuacjach, przydają scenom pikanterii i znakomicie bawią, tworząc ekscytujące widowisko
... to wielu doświadczonych tancerzy, wokalistów i aktorów, potrafiących łączyć swoje zdolności komiczne z muzycznymi
... to opowieść o przemianie wewnętrznej bohatera i miłości ... także do sztuki.  Plakat spektaklu
Aby nic nie wyszło na jaw, Fred przygotowuje wystawną premierę. Trwają przygotowania do skoku i do premiery. Freda zaczyna fascynować teatr, próbuje ponownie rozbudzić swoją dawną pasję - taniec, co spotyka się z aplauzem artystów i personelu.
Poznaje bliżej zespół aktorów i personel teatru. W oko wpada mu jedna z tancerek - Anita. Dziewczynę prześladuje jej były partner Borys, Fred staje więc w jej obronie, co zjednuje mu sympatię Anity, ale z Borysa czyni wroga. Tymczasem dyrektor teatru oznajmia Fredowi, że nowa rewia osnuta zostanie wokół perypetii słynnego kasiarza Szpicbródki. Nikt jednak nie zauważa konsternacji Kampinosa i nie wie, że Szpicbródka to właśnie On. Trwają przygotowania do skoku i do premiery. Szybko jednak kończą się pieniądze i Fred spotyka się z finansującym i całe przedsięwzięcie „kolegami” prosząc ich o pieniądze na rewię. Kompani nie zgadzają się, a dodatkowo żądają, by skoku na bank dokonać w najbliższą sobotę, podczas premiery. Fred za wszelką cenę chce przełożyć napad, ale wie, co mu grozi za niewykonanie zadania. Sytuację dodatkowo komplikuje fakt, że Borys - były narzeczony Anity - dowiedziawszy się, że Kampinos i Szpicbródka to ta sama osoba, donosi o tym natychmiast tajniakowi Mańkowskiemu.
Wszelkie prawa do tego tekstu są zastrzeżone.
Publikowanie go w całości lub części wymaga zgody Autora.
Reżyseria i adaptacja: Piotr Witaszczyk
Aranżacje muzyczne: Tadeusz Deluga, Daniel Szejda
Choreografia: Magdalena Witaszczyk
Scenografia: Anna Sołtys, Waldemar Pieńkowski
Kostiumy: Teresa Waszkiewicz
Światło: Andrzej Pudłow, Krzysztof Stolecki
Akustycy: Marcin Pyciak, Rafał Poniatowski
Zespół muzyczny: Tadeusz Deluga, Daniel Szejda, Marcin Łukawski, Wojtek Wrona, Marcin Mulewski, Piotr Mikulski, Jacek Podgórny
Czas trwania:
120 minut
Premiera:
kwiecień 2007 r. |
